Niyazi Akıncıoğlu (d. 1919 – ö. 1 Şubat 1979), Türk şair.
Kırklarelinin Kurudere köyünde doğdu. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi. Kırklareli’nde serbest avukatlık yaptı. 1 Şubat 1979 tarihinde Ankara SSK Dışkapı Hastanesinde ölmüştür.
1940 döneminin tanınmış şairlerindendir. İlk şiirlerini “Haykırışlar” adlı kitapta topladı. Daha sonra dönemin önemli dergilerinde şiirleri görünmeye başladı. 1950 yılında Kırklarelinde “komünistlik” suçlamasıyla yargılandı, mahkeme süresince iki yıl tutuklu kaldı, sonuçta beraat etti. Cezaevinden çıktıktan sonra münzevi bir yaşama yöneldi. Ancak 1970lerde yayınladığı şiir çalışmaları ile yeniden adından söz ettirdi. Şiirleri ölümünden sonra Umut Şiirler adıyla 1985 yılında kitaplaştırıldı.
Niyazi Akıncıoğlu, şiirlerinde divan ve halk şiiri motiflerinden ustaca yarlanmasını bildi. Halk şiirinin söyleyiş özelliklerini ve sesini başarılı bir şekilde kullandı. Asım Bezirci onun için, “Akıncıoğlu -Nâzım Hikmetten sonra, ama Enver Gökçe ve Ahmet Ariften önce- halk şiirinden yararlanan ilk toplumcu şairdir” demiştir. Şair; karamsarlığa yer vermeyen, gelecekten umutlu şiirler bırakmıştır gelecek nesillere.
